15 en 16 juni 2002
Het begon met een aria. Leuk, voor
op een HuisKamerConcert! Er kwam een duet bij, nog een aria, een terzet
en zo langzamerhand verzamelden we steeds meer delen uit 'Le nozze di
Figaro'. Wat een mogelijkheden biedt deze opera aan ensemblezang!
Uiteindelijk hadden we zoveel stukken dat we er een avondvullend
programma van konden maken. En..... als vanzelf kwam er wat acteerwerk bij.
Nu begon het pas echt leuk te worden! Waarom zouden we niet al die
stukken acterend zingen? "Nee, acteren is niks voor mij", werd
er gezegd, net als "Uit het hoofd zingen kan ik niet hoor!".
Nou, dat zullen we nog wel zien. Uiteindelijk is dat dus allemaal wel
gelukt. Alles uit het hoofd en wat een acteertalent!
Maar we waren nog niet klaar. Bij een opera horen kostuums en een decor.
Bij 'le nozze' zelfs vier decors voor de verschillende aktes. En omdat
we wel acht verschillende Susanna's, vijf gravinnen en een paar Figaro's
hadden, bedachten we voor ieder personage een toepasselijk attribuut,
zodat het voor het publiek een beetje te snappen zou zijn wie nou wie
was. Het verhaal is tenslotte al ingewikkeld genoeg…… Een kapstok
op het podium deed dienst als verzamelplek voor alle attributen.
Caroline praatte alle scènes aan elkaar en zo kregen we een
mini-uitvoering van 'Le nozze di Figaro'.
foto's:
(klik op het plaatje)
uitvoerenden
zangers en zangeressen:
Frans van den Akker (Basilio)
Jan Berkers (Basilio)
Greet Borghouts (gravin, Susanna)
Wilma Cocu (Susanna, Marcellina)
Remco Grimm (Figaro, graaf)
Lidwine Huijbregts (Susanna, Cherubino)
Tilly Kuipers (Susanna, gravin, Marcellina)
Cootje Makken (Marcellina, Barbarina)
Anke Mariën (Susanna)
Wim Ritzerfeld (graaf, Dr. Bartolo)
Eric Ruis (Figaro, graaf)
Marianne Schellens (gravin, Susanna, Barbarina)
Caroline Spanjaard (Susanna, gravin)
Marian Teurlings (Susanna, gravin)
Marieke Waaijer (Cherubino)
pianisten: Jan Berkers en Alison Black
regie: alle zangers in samenwerking met Caroline
het verhaal
Op de trouwdag van Figaro en Susanna spelen zich vele intriges
af. De graaf heeft een oogje op Susanna, Cherubino heeft een oogje op de gravin,
Marcellina wil Figaro aan zijn belofte houden om met haar te trouwen, de gravin
wil de liefde van haar man nieuw leven inblazen.
Uiteindelijk bedenken Figaro,
Cherubino, de gravin en Susanna een valstrik om de graaf op zijn nummer te
zetten. De graaf wordt verleid door zijn eigen vrouw, verkleed als Susanna. Eind
goed al goed: de graaf vraagt vergiffenis aan zijn vrouw en Susanna en Figaro
kunnen eindelijk trouwen.
|